มันคือวงจรชีวิตมนุษย์(เงินเดือน)
posted on 26 Sep 2008 23:45 by byto in LiveandLife
เมื่อวันสองวันที่ผ่านมาคุยกับพี่ที่แผนก ที่เราเกาะเค้าไปกินข้าวด้วยทุกวัน..
เรื่องชีวิตของมนุษย์กินเงินเดือน..
พี่เค้าถามทำนองว่า เบื่อมั้ย...
เราก็นะ ตอบตรงๆ เบื่อดิ...
ก็เลยถามเค้าว่าแล้วพี่ไม่เบื่อรึไง..
(พี่เค้าถึงกะวางช้อนแล้วเงยหน้าขึ้นมาพูด)
...ก็ถามคนในที่นี้ดูก็ได้ (คือกินข้าวที่ฟู้ดคอร์ดเต็มไปด้วยมนูษย์เงินเดือน)
ทุกคนก็ต้องตอบว่าเบื่อแหละ...
ตื่นเช้ามาทำงานทั้งวัน กลับบ้านดึก เวลาเที่ยวเวลาพักก็ไม่มี ใครไม่เบื่อบ้าง..
(เราทำงานวันเสาร์ด้วยซ้ำไป เหอะ เหอะ)
แล้วก็คุยว่าเราทำงานไปเพื่ออะไร...
คำตอบที่ออกมาก็เพื่อให้ตัวเองนั้นแหละ
(ตัดประเด็นตอบแทนบุญคุณบิดามารดาไป เพราะยังไงเราเชื่อว่าอันนี้ทุกคนทำอยู่แล้ว เราก็เหมือนกัน)
ไม่ทำงาน..ก็ไม่มีเงิน..ไม่มีเงินก็ไม่มีกิน ไม่มีเที่ยว ไม่มีเก็บ (เรากับพี่เค้าเป็นพวกชอบเที่ยวเหมือนกัน)
สรุปในไอเดียของตัวเองก็คือ..
เราทำงานเพื่อให้ได้มาซึ่งสิ่งตอบสนองความต้องการของตัวเอง
เพื่อตอบจุดมุ่งหมายในชีวิตของตัวเอง เพื่อดำรงชีวิต
โอเค...เงินอาจจะไม่ใช้เป้าหมายหลัก แต่มันคือส่วนประกอบที่ทำให้บรรลุหลายๆสิ่งได้ (อันนี้คือความจริงที่เลี่ยงไม่ได้... )
มันคือวงจรของชีวิต...ที่คนสร้างมันขึ้นมา แล้วก็หนีจากมันไปไม่พ้น..
ตอนเรียน หลายๆคนถูกห้อมล้อมด้วยเกราะกำบังของรั้วมหาลัย
ชีวิตมหาลัย อิสระ มีความสุข และปลอดภัย.. ไม่น่าเบื่อสักนิด
แต่พอหลุดจากที่อันแสนสุข.. ชีวิตจริงก็เริ่มขึ้น ไม่มีอะไรเป็นดังใจสักอย่าง
หลายๆคนไม่อยากทำงานกินเดือน..ไม่อยากเป็นพนักงานบริษัท
อยากทำงานเท่ๆ ไม่ต้องนั่งออฟฟิค ไม่ต้องทำงานเอกสาร...
แต่สุดท้ายหลายคนก็มาจบลงตรงที่ไม่อยากทำเนี่ยแหละ...
ตอกบัตร ยิงบัตร เข้าทำงาน ทำงานงกๆ เลิกกลับมาก็เหนื่อยล้า วันถัดมาก็ตื่นเช้าไปทำใหม่..
เหมือนเดิมๆ.......
มันเป็นวงจร...ของมนุษย์เงินเดือน...
แต่ว่า....
ตอนนี้ทำงานมาได้หนึ่งเดือนพอดิบพอดี..
เริ่มจะชินกับชีวิตมนุษย์กินเงินเดือน
แรกๆเราก็ต่อต้านมันสุดๆ...
แต่ตอนนี้มันกลับกัน....
อาจจะไม่ใช่งานในฝัน ไม่ใช่งานสวยหรู
แต่เป็นงานที่ทำให้มีกิน และทำให้ตัวเราเติบโต..
เมื่อสัปดาห์ที่แล้วพีคๆ..เพราะเจอความนอยของ ผจก. เข้าไป..
เข้าขั้นปวดหัว นอนไม่หลับเลยทีเดียว
มานังคิดอีกที.. ช่างมันเหอะ
เรื่องที่ผ่านมาก็ให้มันเป็นบทเรียน
เจอคนนอยๆ ก็..ทำให้เรารู้จักอดทน..
เจองานงงๆก็ทำให้เราได้ใช้สติปัญญาแก้ไข
ชีวิตมันต้องมองมุมกลับบ้าง ไม่งั้นก็เศร้าตลอดแหละ
เนอะ....
พรุ่งนี้แอบลากลับบ้านนอก....
จะได้เจอหน้าพ่อแม่น้องหลังจากกรำงานมาเหนื่อยๆ ดีจังหนอออ
edit @ 27 Sep 2008 00:12:07 by byto