LiveandLife

Fat fest พลาซ่า หมายเลขแปด

posted on 10 Nov 2008 19:56 by byto in LiveandLife

อันตัวข้าพเจ้าเริ่มรู้จักมักจี่กับเทศกาลของคลื่นโตๆมันๆ ในแฟตเฟส 4 แดนเนรมิต
จำได้ว่าความรู้สึกตอนนั้น..มันดีมากๆ..ไปกับเพื่อนอีกคน
ไปกันแค่สองคน แต่สนุก มีความสุข.. ฝนตกวิ่งตากหลบฝนยังสนุกเลย
ผ่านมาปีแล้วปีเล่า
เราโต...งานแฟตก็โต...
เราก็ไปมาเรื่อยๆจนมาถึงครั้งนี้...
รู้สึกว่า..เราไม่ได้ตื่นเต้นกับมันอีกต่อไปแล้ว
ไม่รู้ว่าเราเคยชิน หรือ ตัวงานมันเปลี่ยนไป...
ปีนี้เรารู้สึกว่างานชืดมากกกก... เนืองๆเรื่อยๆ เหอๆ
คนในงานจากปีที่เราไปแรกๆ จนถึงบัดนี้มีพัฒนาการมากๆ..
จากคนปกติทั่วไป แต่งตัวมีเอกลักษณ์น่าสนใจ ค่อยๆมีพวกแปลก...มากขึ้น อืม..
มันเป็นแฟชั่นอันนี้เข้าใจ...เด็กแนวตะเข็บชายแดนกำลังบูม
ในความรู้สึกเราคือ ใครแต่งตัวธรรมดาๆมาในงานนี่แนวโคตร
แ่ต่ที่สังเกตเห็นชัดเลยคือ อายุของคนในงานลดลง
คือเป็นเด็กๆเยอะขึ้น เยอะมากกกกกกกกกกกกกก...
ถามว่าดูจากอะไร ทรงผมค่ะ...
ผมบ๊อบม.ต้น ตัวเล็กหรือหัวเกรียนทรงนักเรียนชาย ตัวลีบๆ เดินกันให้พรึ่บ
บ้างมาเป็นกลุ่ม บ้างมาคู่ บ้างมากับผู้ปกครอง(คุณพ่อคุณแม่น้องใจดีจริงๆ)
เมื่อก่อนจะเห็นเป็นเด็กโตๆหน่อย แบบเด็กม.ปลาย เด็กมหาลัย คนวัยทำงาน
รู้สึกตัวเองแก่ไปเลย แหะๆๆ..
แต่เอาเถอะ ทุกคนมาเพราะรักในเสียงเพลง (ทุกคนป่าวหว่า)..

เอนนี่เวย์~
ปีนี้ถือว่าดูน้อยวง น้อยเวทีเอามากๆ..
เนื่องจากเวลาจำกัด ปกติจะไปสองวันและกลับดึกดื่น
แต่ปีนี้ไม่ได้ คืนวันอาทิตย์ไม่ได้ดู ไม่อยากกลับดึก เดี๋ยวเช้าบ่มีแรงไปทำงาน
ก็เลยพลาดหลายๆวงที่ชื่นชมไป แอบเสียดาย
ได้ดู Monotone ซึ่ง RM เล่นไปสองเพลง ได้ฟังแล้วมีความสุข ออกอัลบั้มใหม่เร็วๆนะเค่อะ
Scrubb สนุกเหมือนเคย พอดูแล้วคิดถึงตอนอยู่มหาลัยตลอดเลย ฮี่ๆ
แล้วก็ Sqweez Animal โ้ว้ววววว ชอบบบบบบ... รออัลบั้มใหม่อย่างใจจดใจจ่อ
ต่อไปนี่ดีใจมากที่ได้ดู พี่โป้ โยคีย์ เพราะว่าครั้งสุดท้ายที่ได้ดูพี่โป้ ก็ตอนแฟตเฟสห้านั้นแหละ
ฟังพี่โป้แล้วลอย ชอบเพลงใหม่มากมาย..
แล้วอีกวันก็ได้ดู เคลิ้มสมาคม แล้วก็ลุลา
ซึ่งดีทั้งคู่เลย ลุลาเสียงดีอะ ร้องสดเสียงก็ยังมีพลัง ชอบๆๆ

และปีนี้ก็ได้ซีดีมานิดหน่อย เพราะงบจำกัด แหะๆๆๆ...
Armchair colours of the wind อัลบั้มที่ไม่มีพี่อ้วนและพี่โย่ง..แต่ก็ยังให้ความรู้สึกสไตล์อาร์มแชร์นะ ชอบๆ
แล้วก็รวมฮิต แผ่นรุ่นเดอะของพี่โป้.. คือ เมื่อก่อนยืมเพื่อนฟัง ตอนนี้คิดได้ว่าควรเก็บ
(อันที่จริงอยากได้ซิงเกิ้ลใหม่..แต่ก็นะม่ายมีเงิน)
แล้วก็ซิงเกิ้ล sunshine ของ August อันนี้ซื้อเพราะ...เ่อ่อ...ชอบพิช!!!
อีกอันนี่ชอบอย่างแรง lost by Ezra & KSSS... เจ๊อะแบบบังเอิญเลยสอยมา เพราะโคตร...
อันที่จริงอยากได้อีกเยอะเลย Teddy Ska band ซิงเกิ้ลของพี่ก้อยพี่โย่ง supersub บลาๆๆๆๆ
แต่ประเด็นเดิม...ม่ายมีต๊างงงงงงงงงงงงงงง

แล้วก็ไปเดินดูบูทงาน บูทนู่นนี่นั้น..
แต่ที่อยู่นานที่สุดคงเป็นโซนการ์ตูนของพี่ตั้ม วิศุทธิ์นี่แหละ..
ผลของความพยายาม ชอบจริงๆๆๆ...

ไปเป็นจิ้งจกเกาะงานพี่เค้ามา...อยากเอามาไว้ฝาห้องตัวเอง

ถ่ายคู่กับผู้สนับสนุนงาน

ที่เห็นอยู่นี่คือแผนกเครื่องเขียนและงานศิลปะทำมือและรองเท้าแรดของเรา

นี่คือ กระเช้า ขึ้นดอยย้ง...แจกให้ถือคนละอันก่อนขึ้นดอย (มุขเค้าดีจริงๆ)

แหวน เพื่อนเรา..แอบเป็นพรีเซ็นเตอร์...หรือซาดาโกะเกาะตู้กันแน่
สี่เล่มสี่สี่ด้านหน้าีนี่คือสมัยพี่ตั้มทำกับพี่บอยโก

ทำอะไรน่ะหล่อน.... ข้างหลังเป็นไอเดียประดิษฐ์เจ้า

ถ่ายรูปกะไดโนเสาร์ขอนแก่น (ระยะร้อยลี้)

อันนี้ของที่ขายในตลาดมืด...มันมืด จนมองจะไม่เห็น

จบงานแฟตด้วยประการฉะนี้.. จริงๆมีรูปอีก แต่ไม่เอามาลงแระ เขิล..เพราะมันติดเราเยอะ
นี่กล้าเอารูปตัวเองมาลงก็เกินพอ แหะๆๆๆๆ
อ่อ ไม่มีรูปศิลปินอย่าตกใจ ไม่นิยมถ่าย ดูแล้วบันทึกไว้ในสมอง ไว้ละเมอคนเดียว แหะๆๆ

ไปดีกว่า ฟิ้ววววววววว