บังกาลอร์ในความทรงจำ(Prelude)
posted on 08 Jul 2008 20:54 by byto in Experiences
ตอนไปอยู่ที่นู่น.. แทบจะไม่ได้เข้ามาเจรจาพาทีกับเอ็กซ์ทีนเท่าไหร่
ช่วงนี้กำลังว่าง..(พูดง่ายๆ ว่างงาน)
ก็เลยคิดว่าจะใช้เวลาที่อยู่ไปวันๆ มานั่งคิดทบทวน และบอกเล่าเรื่องที่ได้พานพบมา..
พยายามทำอะไรให้มีสาระ..นิดนึงก็ยังดี
ทำไมต้องบังกาลอร์?
อันที่จริง..ตอนช่วงสุดท้ายของการเป็นนักศึกษา
ตั้งใจไว้ว่าจะทำตามความรู้สึก.. มากกว่าคิดถึงเหตุผล
เราอยากเที่ยวเราก็จะกระเสือกกระสนไป
เราอยากทำอะไรเราก็จะทำ..
และมีสิ่งหนึ่งที่แว่บขึ้นมาในสมอง
"อยากไปอยู่ที่ไหนสักที่ซักระยะหนึ่ง"
แต่มีเงื่อนไขที่ว่า..จะต้องไม่เสียค่าใช้จ่ายมากจนเกินไป
ประจวบเหมาะกับเพื่อนในเอกคนนึง..กำลังคิดจะไปต่อโทที่อินเดีย
มันก็กะว่าจะไปเรียนปรับภาษาก่อน ถือเป็นการดูสถานที่ไปในตัว
เราก็แอบสนใจ.. เอาข้อมูลมาแล้วก็เช็คข้อมูลในเน็ต
นั้นก็เป็นจุดเริ่มต้นแบบมึนๆของการเริ่มต้น...
พอเช็คเรียบร้อยก็เอาไปปรึกษาที่บ้าน.. เมืองนี้พ่อรู้จัก พ่อให้ผ่าน โอ้..
ทั้งเรื่องจำนวนเงินที่ต้องใช้โดยประมาณ ระยะเวลา สถาบัน สภาพบ้านเมือง ค่าครองชีพ เอเจนซี่ที่จะพาเราไป
ประมวลออกมาแล้ว ถือว่าเข้าข่ายในลักษณะที่ต้องการ
ถือเป็น..อะไรที่จัดการในระยะอันสั้น.. แต่ก็คิดมาอย่างถี่ถ้วนแล้ว
สุดท้าย.. หลังจากเทียวเข้าออกหลายเว็บ เข้าไปคุยกับเอเจนซี่
ก็ตัดสินใจไปหลังจากสอบเสร็จสองสัปดาห์
ทำไมไม่ไปด้วยตัวเอง?
อันนี้แล้วแต่ความคิดคนนะ..
ขึ้นชื่อว่าอินเดีย... ใครๆก็ต้องมีแอบคิดบ้างแหละ ว่ามันเป็นประเทศที่ช่าง..หาคำบรรยายไม่ถูก
เรื่องสภาพแวดล้อม.. ผู้คน.. ไหนจะเรื่องโกง นู่นนี่ ก็ได้ยินมาหนาหู
จริงอยู่ถ้าลงมือจัดการไปด้วยตัวเอง จะถูกกว่าการพึ่งพาเอเจนซี่
และเปรียบเสมือนการดูแลจัดการเรื่องของตัวเองด้วยตัวเองไปด้วยแบบกลายๆ
แต่ตัวเราก็เป็นคนรักสบาย..นะ
มีคนจัดการให้ดูแลให้ มันก็ดีกว่า อีกอย่างดื้อดึงคิดจะไปเองที่บ้านก็ไม่ให้ไปอยู่ดี
พอตัดสินใจได้ ก็เช็คเรื่องเอเจนซี่หลายๆที่ แล้วก็มาตกลงปลงกับที่นี่..
ราคาค่อนข้างแพงกว่าที่อื่นนิดหน่อย...แต่ชัวร์ ไม่โดยปล่อยเกาะ
ภาษาอังกฤษเรียนไปทำไม?
จริงๆจุดประสงค์ที่จะไปเราคิดถึงเรื่องเที่ยวมากกว่าเรียนอีก แหะๆ
แต่ยังไงก็ตาม ืถึงจะจบเอกนี้... แต่ในทักษะสี่อย่าง ฟัง พูด อ่าน เขียน..
ฟังและพูดเราเปลี้ยมาก.. ส่วนอีกสองอันก็ไม่ได้อยู่ในขั้นดีมาก
เราคิดเลยอย่างแรก..ไปอยู่อย่างน้อยๆได้พูดได้ฟังในชีวิตประจำวันเยอะกว่าอยู่ที่นี่แน่ๆ
(มันคือในกรณีของเรา กรณีคนอื่นอาจไม่ใช่)
มีคนถามเยอะเหมือนกันนะ ว่าเรียนมาตั้งสี่ปีเนี่ยะ ต้องเรียนเพิ่มอีกหรอ...
สำหรับเราเรายังคิดว่าการเรียนเพิ่มมันสำคัญนะ อย่างน้อยๆก็เอามาเสริมจุดที่มันด้อย
ไว้แค่นี้ก่อน... ไว้ค่อยมาต่อเน่ะ
ช่วงนี้กำลังว่าง..(พูดง่ายๆ ว่างงาน)
ก็เลยคิดว่าจะใช้เวลาที่อยู่ไปวันๆ มานั่งคิดทบทวน และบอกเล่าเรื่องที่ได้พานพบมา..
พยายามทำอะไรให้มีสาระ..นิดนึงก็ยังดี
ทำไมต้องบังกาลอร์?
อันที่จริง..ตอนช่วงสุดท้ายของการเป็นนักศึกษา
ตั้งใจไว้ว่าจะทำตามความรู้สึก.. มากกว่าคิดถึงเหตุผล
เราอยากเที่ยวเราก็จะกระเสือกกระสนไป
เราอยากทำอะไรเราก็จะทำ..
และมีสิ่งหนึ่งที่แว่บขึ้นมาในสมอง
"อยากไปอยู่ที่ไหนสักที่ซักระยะหนึ่ง"
แต่มีเงื่อนไขที่ว่า..จะต้องไม่เสียค่าใช้จ่ายมากจนเกินไป
ประจวบเหมาะกับเพื่อนในเอกคนนึง..กำลังคิดจะไปต่อโทที่อินเดีย
มันก็กะว่าจะไปเรียนปรับภาษาก่อน ถือเป็นการดูสถานที่ไปในตัว
เราก็แอบสนใจ.. เอาข้อมูลมาแล้วก็เช็คข้อมูลในเน็ต
นั้นก็เป็นจุดเริ่มต้นแบบมึนๆของการเริ่มต้น...
พอเช็คเรียบร้อยก็เอาไปปรึกษาที่บ้าน.. เมืองนี้พ่อรู้จัก พ่อให้ผ่าน โอ้..
ทั้งเรื่องจำนวนเงินที่ต้องใช้โดยประมาณ ระยะเวลา สถาบัน สภาพบ้านเมือง ค่าครองชีพ เอเจนซี่ที่จะพาเราไป
ประมวลออกมาแล้ว ถือว่าเข้าข่ายในลักษณะที่ต้องการ
ถือเป็น..อะไรที่จัดการในระยะอันสั้น.. แต่ก็คิดมาอย่างถี่ถ้วนแล้ว
สุดท้าย.. หลังจากเทียวเข้าออกหลายเว็บ เข้าไปคุยกับเอเจนซี่
ก็ตัดสินใจไปหลังจากสอบเสร็จสองสัปดาห์
ทำไมไม่ไปด้วยตัวเอง?
อันนี้แล้วแต่ความคิดคนนะ..
ขึ้นชื่อว่าอินเดีย... ใครๆก็ต้องมีแอบคิดบ้างแหละ ว่ามันเป็นประเทศที่ช่าง..หาคำบรรยายไม่ถูก
เรื่องสภาพแวดล้อม.. ผู้คน.. ไหนจะเรื่องโกง นู่นนี่ ก็ได้ยินมาหนาหู
จริงอยู่ถ้าลงมือจัดการไปด้วยตัวเอง จะถูกกว่าการพึ่งพาเอเจนซี่
และเปรียบเสมือนการดูแลจัดการเรื่องของตัวเองด้วยตัวเองไปด้วยแบบกลายๆ
แต่ตัวเราก็เป็นคนรักสบาย..นะ
มีคนจัดการให้ดูแลให้ มันก็ดีกว่า อีกอย่างดื้อดึงคิดจะไปเองที่บ้านก็ไม่ให้ไปอยู่ดี
พอตัดสินใจได้ ก็เช็คเรื่องเอเจนซี่หลายๆที่ แล้วก็มาตกลงปลงกับที่นี่..
ราคาค่อนข้างแพงกว่าที่อื่นนิดหน่อย...แต่ชัวร์ ไม่โดยปล่อยเกาะ
ภาษาอังกฤษเรียนไปทำไม?
จริงๆจุดประสงค์ที่จะไปเราคิดถึงเรื่องเที่ยวมากกว่าเรียนอีก แหะๆ
แต่ยังไงก็ตาม ืถึงจะจบเอกนี้... แต่ในทักษะสี่อย่าง ฟัง พูด อ่าน เขียน..
ฟังและพูดเราเปลี้ยมาก.. ส่วนอีกสองอันก็ไม่ได้อยู่ในขั้นดีมาก
เราคิดเลยอย่างแรก..ไปอยู่อย่างน้อยๆได้พูดได้ฟังในชีวิตประจำวันเยอะกว่าอยู่ที่นี่แน่ๆ
(มันคือในกรณีของเรา กรณีคนอื่นอาจไม่ใช่)
มีคนถามเยอะเหมือนกันนะ ว่าเรียนมาตั้งสี่ปีเนี่ยะ ต้องเรียนเพิ่มอีกหรอ...
สำหรับเราเรายังคิดว่าการเรียนเพิ่มมันสำคัญนะ อย่างน้อยๆก็เอามาเสริมจุดที่มันด้อย
ไว้แค่นี้ก่อน... ไว้ค่อยมาต่อเน่ะ
edit @ 8 Jul 2008 21:46:38 by byto
Tags: decision, english, study, study aboard, ฺbangalore0 Comments