Life is underconstruction.

ตั้งใจจะอัพทุกวัน ก็ปิ้ววหายไปหลายวัน
เนื่องจากยุ่งซะจน...ลืม

เช้านี้ตื่นขึ้นมาด้วยความงวยเงียและมึนงง
เมื่อวานแวะเอาของไปหย่อนหอ แวะห้องพี่ที่ทำงานว่าเค้าจัดห้องอะไรยังไง
กลับถึงบ้านยายตอนสองทุ่มครึ่ง...เก็บของจนเกือบเที่ยงคืน

เช้านี้จึงตื่นด้วยความเมื่อยล้าและง่วงนอน..
มาทำงานแบบหัวฟูๆ งงๆ
งานเข้าแต่เช้า...
ครึ่งเช้าแทบไม่ได้หยุดหายใจ..
คนนั้นจะเอาอย่างนู่นคนนี้จะเอาอย่างนั้น และของฉันด่วน...
ด่วนมันทุกตัวเลย ทำอยู่คนเดียว จะด่้วนให้ทันมั้ยละนั้น กรี๊ดดดดด
นั่งส่งเมลล์งกๆ เงยหน้ามาอีกทีเที่ยงแล้ว
หมดไปครึ่งวันอย่างเอ๋อๆ สมองไม่ค่อยทำงาน
กินข้าวแบบเหนื่อยๆ

กลับมาตอนบ่ายก็มารบกันต่อ..
ก่อนรบ กินกาแฟไปหนึ่ง เพื่อกันล้มกลางทาง โงนเงนมาก
พิมพ์เมลล์ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ โทรศัพท์ตามๆๆๆๆๆๆๆ ยิกกกกกก
รีบกันทุกงาน ได้ข่้าวมีสองมือ หนึ่งสมอง ใจเย็นๆกันซิค้าบ ทำไม่ทันโว้ยยยยย
ขาเข้าไม่เหมือน ขาออกนะ เค้าทำอยู่คนเดียว ใจเย็นดิ
งานหมด ตอนสี่โมง...
นั่งเอ๋อ...สมองเบลอไปหมดแล้ว ฮ่วย

ศุกร์ต้นเดือนนี่มันหายนะจริงๆ ฮ่วย

ดีที่เมื่อเช้ากลับใจทิ้งกระเป๋าที่ใส่ของจะไปหย่อนที่หออีกรอบ
เพราะไม่มีแรงหิ้ว ขืนหิ้วมาดิ
เป็นลมอยู่กลางทางไม่ถึงหอแหงๆ

กลัวความดันลง หน้ามืดตามัวอีกจัง
เหนื่อยโว้ยยยยย