BTS มหาสนุก ตอน ทำดีคิดมากทำไม?
posted on 30 Sep 2008 19:54 by byto in Experiences
ช่วงนี้ป่วย..ออดๆแอดๆ มึนๆเบลอๆก๊งๆ...
หวัดกินนั้นเอง..
เมื่อเช้าตื่นสาย...
ดีที่ผมทรงใหม่ทำให้ประหยัดเวลา..
(เพิ่งไปตัดผมมา...จากทรงบ๊อทเทกระจาด...ก็กลายเป็นทรงหัวเห็ดทอมกระจาย
)
ผมสั้นสะดวกจริงๆ สระก็แป๊บๆ ทิ้งไว้ปุ๊บๆ แห้งโลด..
ประหยัดเวลาโคตร มีเวลาเหลือไว้สำหรับโบ๊ะหน้านิดหน่อย...
เอนนี่เวย์...
รีบกินข้าวออกจากบ้านด้วยความรีบ และเพลีย...
(เป็นหวัดนี่สูญเสียพลังงานง่ายแท้)
ขึ้น BTS เหมือนเคยๆ... ขึ้นต้นทางก็เลยได้หย่อนก้นน้อยๆนั่งบนเก้าอี้เหลืองๆ...
แอร์ก็หน๊าวหนาว...น้ำมูกก็จะไหล ทรมานใจเว้ย
แล้วก็เคลิ้ม...ผลอยสับผงก
เงยหน้ามาอีกทีตอนได้เสียง ฝื๊ดดดดด ข้างหูๆ...
เสียงไรหว่า
หันไปก็เห็นน้องหนูอนุบาล..มีคุณแม่ในชุดเครื่องแบบกำลังจูงมือ..
ยืนท่ามกลางฝูงชนอันยัดเยียดบนขบวนรถไฟ..
น้องเค้าตัวเล็กนิดเดียว...
ถ้าบีทีเอสเกิดเบรคกระทันหัน..น้องเค้าแบนแหงๆ
แถมไม่สบายอีกต่างหาก.. เสียงฝื๊ดดดของเรากะน้องนี่สับกันเป็นตัวโน้ต
ระหว่างที่มัวแต่คิดว่าจะลุกให้น้องเค้านั่งดีมั้ย..
จังหวะจอดตรงสถานีพญาไทมีคนลงไป น้องและคุณแม่ก็เขยิบเข้าไปข้างใน
ก็มีผู้ชายที่นั่งถัดไปอีกสองคนลุกให้นั่งไปเรียบร้อย...
แป่ววว....
มัวแต่คิด...ไม่ทันเลยตู จะคิดมากทำไมฟ่ะ
เอาใหม่ๆๆ...แก้ตัว
รู้สึกว่าก่อนหน้านี้พลาด ยังอยากทำอะไรให้คนอื่นอยู่ มันคาใจ
บังเอิญ ตอนน้องเค้าไปนั่ง
ก็มีคุณป้ามาอยู่ข้างหน้าเราถือของดูท่าทางหนัก ก็เลยขออาสาถือกระเป๋าให้..
ป้าก็ "ไม่เป็นไร เดี๋ยวก็ลงแล้ว"
แต่ยื่นของมาให้แต่โดยดี...(ไม่ได้ขู่ปากเค้านะ)
แล้วพอถึงสยาม ป้าก็จากไปพร้อมคำขอบคุณ
แช่มชื่นนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน......
คราวหน้าจะทำดีทั้งที....จะไม่คิดนานและ
เดี๋ยวมันจะค้างคา
ทำดี..ไม่ต้องคิดมาก...
ถ้าจะทำไม่ดี....ต้องคิดให้โคตรเยอะ...
จริงม๊ะ
หวัดกินนั้นเอง..
เมื่อเช้าตื่นสาย...
ดีที่ผมทรงใหม่ทำให้ประหยัดเวลา..
(เพิ่งไปตัดผมมา...จากทรงบ๊อทเทกระจาด...ก็กลายเป็นทรงหัวเห็ดทอมกระจาย
)ผมสั้นสะดวกจริงๆ สระก็แป๊บๆ ทิ้งไว้ปุ๊บๆ แห้งโลด..
ประหยัดเวลาโคตร มีเวลาเหลือไว้สำหรับโบ๊ะหน้านิดหน่อย...
เอนนี่เวย์...
รีบกินข้าวออกจากบ้านด้วยความรีบ และเพลีย...
(เป็นหวัดนี่สูญเสียพลังงานง่ายแท้)
ขึ้น BTS เหมือนเคยๆ... ขึ้นต้นทางก็เลยได้หย่อนก้นน้อยๆนั่งบนเก้าอี้เหลืองๆ...
แอร์ก็หน๊าวหนาว...น้ำมูกก็จะไหล ทรมานใจเว้ย
แล้วก็เคลิ้ม...ผลอยสับผงก

เงยหน้ามาอีกทีตอนได้เสียง ฝื๊ดดดดด ข้างหูๆ...
เสียงไรหว่า
หันไปก็เห็นน้องหนูอนุบาล..มีคุณแม่ในชุดเครื่องแบบกำลังจูงมือ..
ยืนท่ามกลางฝูงชนอันยัดเยียดบนขบวนรถไฟ..
น้องเค้าตัวเล็กนิดเดียว...
ถ้าบีทีเอสเกิดเบรคกระทันหัน..น้องเค้าแบนแหงๆ
แถมไม่สบายอีกต่างหาก.. เสียงฝื๊ดดดของเรากะน้องนี่สับกันเป็นตัวโน้ต
ระหว่างที่มัวแต่คิดว่าจะลุกให้น้องเค้านั่งดีมั้ย..
จังหวะจอดตรงสถานีพญาไทมีคนลงไป น้องและคุณแม่ก็เขยิบเข้าไปข้างใน
ก็มีผู้ชายที่นั่งถัดไปอีกสองคนลุกให้นั่งไปเรียบร้อย...
แป่ววว....
มัวแต่คิด...ไม่ทันเลยตู จะคิดมากทำไมฟ่ะ
เอาใหม่ๆๆ...แก้ตัว
รู้สึกว่าก่อนหน้านี้พลาด ยังอยากทำอะไรให้คนอื่นอยู่ มันคาใจ

บังเอิญ ตอนน้องเค้าไปนั่ง
ก็มีคุณป้ามาอยู่ข้างหน้าเราถือของดูท่าทางหนัก ก็เลยขออาสาถือกระเป๋าให้..
ป้าก็ "ไม่เป็นไร เดี๋ยวก็ลงแล้ว"
แต่ยื่นของมาให้แต่โดยดี...(ไม่ได้ขู่ปากเค้านะ)
แล้วพอถึงสยาม ป้าก็จากไปพร้อมคำขอบคุณ
แช่มชื่นนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน......
คราวหน้าจะทำดีทั้งที....จะไม่คิดนานและ
เดี๋ยวมันจะค้างคา
ทำดี..ไม่ต้องคิดมาก...
ถ้าจะทำไม่ดี....ต้องคิดให้โคตรเยอะ...
จริงม๊ะ
edit @ 30 Sep 2008 20:13:44 by byto
Tags: bts, ทำดี0 Comments