ช่วงนี้เห็นบล็อกต่างๆถกประเด็นเกี่ยวกับ เด็กสมัยนี้หรือวัยรุ่นสมัยใหม่ กันเต็มไปหมดเลย...
อันที่จริงตอนที่ไปเที่ยวหัวหินกับเพื่อนก็เพิ่งจะถกประเด็นนี้ไปกันหมาดๆ
สืบเนื่องมาจากคุยเรื่องนักร้องต่างชาติที่วัยรุ่นหลงใหลได้ปลื้ม
เพื่อนเปิดเพลง Don't Don ของ Super Junior ขึ้นมาก็เลยเป็นประเด็น
พอจับความออกมาโดยสรุปว่า
ด้วยยุคสมัยที่เปลี่ยนไปทำให้เด็กวัยรุ่นได้รับข่าวสารง่ายขึ้น
แล้วมันเกี่ยวกันตรงไหน?
จากมุมมองของเพื่อนเราที่เคยฟัง J-Pop ตอนอยู่ม.ต้น
ตอนนั้นเราก็ยังไร้เดียงสาเหมือนกันนี่แหละ เพียงแต่ว่าโลกมันยังไม่กว้างเท่าตอนนี้ไง
ข่าวสารข้อมูลยังไม่ไปเร็วเท่าตอนนี้แล้วก็ ยังไม่เข้าหาได้ง่ายเท่าตอนนี้
ใครรุ่นใกล้เคียงกับเราจะรู้ดีว่า ถ้าฟังเพลงเอเชียในสมัยนั้นในเมืองไทย ก็เหมือนงมเข็มในมหาสมุทรดีๆนี่เอง
ข้อมูลข่าวสารก็ไม่ได้กว้างไกลมาก สื่อก็ยังไม่ได้ยอมรับมากเท่าขณะนี้ มีนิดๆหน่อยๆพอเป็นน้ำจิ้ม
แล้วก็แม้กระทั่ง CD, DVD หรือ Goods ก็ต้องขวนขวายหากันเอง ไม่มีใครมาประเคนให้มากมายเท่าตอนนี้
ในมุมมองของเรา...
ถึงตอนนั้นกระแส J จะมาแรง... แต่กลุ่มวัยรุ่นที่จริงๆจังๆกับเรื่องเหล่านี้จะเป็นกลุ่มไม่ใหญ่
และในทำนองเดียวกัน จากข้อสังเกตของเราคือ ต้องมีกำลังทรัพย์มากพอ หรือสูสี ใจรักจริงๆ และมีสติ
พวกเกรียนๆบิ่นๆก็มีแต่ยังไม่มาก
ทั้งนี้ก็ขึ้นอยู่กับสติปัญญาและวิจารณญาณของวัยรุ่นแต่ละคนด้วย
ตอนนี้อะไรเปลี่ยนไปเยอะ..
เราก็บังเอิญเป็นรุ่นที่คาบเกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงทางวัฒนธรรมและสังคม...
เทคโนโลยีเข้ามามีส่วนในชีวิตประจำวันของคนเรามากขึ้น..
เด็กๆเริ่มใช้คอมพิวเตอร์ตั้งแต่ 4-5 ขวบ ป.3-4 เริ่มจะใช้อินเตอร์เน็ตเป็น บางคนแชทเป็นด้วยซ้ำไป
(เทียบกับเรา เราใช้คอมเป็นตั้งแต่เล็กๆก็จริง แต่ก็แค่เล่มเกมส์ของวินโดว์ กว่าจะรู้จักอินเตอร์เน็ตกับการแชทเนี่ยก็ม.ต้น ก็เร็วกว่าเราหลายปีอยู่นะ)
ได้เห็น Information overload... ข้อมูลหลังไหลพรั่งพรู รับได้ง่ายดายและมากจนเกินไป..
ในขณะเดียวกันสิ่งเหล่านี้ก็ได้รับการสนับสนุนจากผู้ใหญ่อย่างเต็มตัว ด้วยเหตุผลทุนนิยม
ลิขสิทธิ์ของศิลปินประเทศในเอเชียเริ่มมีเยอะมากขึ้นในแผงซีดีบ้านเรา
สมัยก่อนอาจมีไม่กี่วงไม่กี่คน เดี๋ยวนี้อยากฟังเพลงนักร้องญี่ปุ่นเกาหลีคนไหน มีหม๊ดดดด..
ราคาถูกกว่าลิขสิทธิ์นอก..(ส่วนเรื่องคุณภาพ..เอ่อม)
จาก CD, DVD ลามไปถึง Goods ค่อยๆเขยิบมาทีละนิดๆ อย่างแนบเนียน ในนสพ.ยังมีคอลัมน์แยกให้เลยทีเดียว มีนิตยสารผุดออกมาเป็นสิบหัว
มีคอนเสิร์ต... มีตติ้งต่างๆนานาๆ จับมาเป็นพรีเซ็นเตอร์ มี even เปิดตัว บลาบลาบลา...
แม้กระทั่งพี่ Mp3 ยังสนับสนุน... ยิ่งในอินเตอร์เน็ตหาฟังหาดูหาอ่านง่ายยังกะอะไรดี
แล้วจะไม่ให้เด็กสมัยนี้วิ่งตามได้ยังไง ก็ในเมื่อผู้ใหญ่ในประเทศเป็นส่วนหนึ่งในการสร้างกระแส
เราเชื่อว่าการสื่อสารและรับข้อมูลในยุคสมัยนี้ส่งผลกับวัยรุ่นเป็นอย่างมากนะ..
ยิ่งวัยรุ่นเป็นวัยที่อยากรู้อยากเห็นอยากลองอยากอินเทรนอะไรทำนองนี้ซะด้วย
จะว่าแต่วัยรุ่นก็ไม่ได้หรอก กระแสนี้เค้าแรงจริงๆป้าๆน้าๆ ก็ตามกระแสกันหลายอยู่
มันแทบจะกลายเป็น main stream ที่คนทั่วไปให้การยอมรับไปแล้วด้วยซ้ำ
ไม่ว่าจะเป็นคนมีสติปัญญาหรือพวกเกรียนๆ กำลังทรัพย์ต่ำหรือสูง ใครๆก็มีสิทธิ์ที่จะครอบครอง หลงใหล ดำดิ่งลงไปกันทั้งนั้น...
จะว่าวัยรุ่นเพียงกลุ่มเดียวก็ไม่ได้หรอกนะเรื่องนี้น่ะ..
เราว่าเชื่อทุกคนในสังคมมีส่วนกับเรื่องเหล่านี้พอๆกัน...
อย่าเอาแต่โทษวัยรุ่นสมัยนี้มันไม่ดี เด็กเดี๋ยวนี้มันไม่มีสมอง ไร้สาระ. คนที่ว่าก็อย่าลืมคุณอาจเป็นส่วนหนึ่งที่สนับสนุนให้พวกเขาเป็นไปในลักษณะแบบนี้

สำหรับใครก็ตามที่ชอบนักร้องญี่ปุ่น เกาหลี ฝรั่ง ไทย อะไรก็ตาม..
เราเข้าใจนะ... เพราะตัวเราเองก็ยังชอบ ยังฟังอยู่ แต่ก็ต้องมีสติและคิดด้วยว่ากำลังกายกำลังใจกำลังทรัพย์เราไหวไหม
ใช้สมองคิดทุกครั้งก่อนจะทำหรือพูดอะไรสักอย่าง เราว่าวัยรุ่นสมัยนี้มีความคิดนะ
คิดถึงครอบครัวเราด้วย... ชอบได้รักได้... แต่อยู่ในระดับที่พอดี ไม่ทำให้ใครหรือแม้แต่ตัวเองเดือดร้อน
เราว่ามันก็น่าจะโอเคนะ... รู้จักทำอะไรในลักษณะที่พอดีๆ ไม่มากไปน้อยไป..
อะไรๆมันก็คงไม่เกินงามหรอก จริงมั้ย?

เขียนๆไปนี่มันตรงกับหัวข้อปะวะ เออช่างเหอะ..
ช่วงนี้ขี้บ่น แบบว่าอยู่ในช่วงสอบ...
คิดๆๆๆนู่นคิดนี่เยอะแยะไปหมด แต่ไม่ได้คิดเรื่องเรียนเลย (ฮา)
ไม่สบายด้วยแหละ... เปื่อยซะไม่มี =_=''

edit @ 22 Feb 2008 11:55:58 by byto

edit @ 22 Feb 2008 17:37:37 by byto

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

บีล่ะห่วงมากกว่าจะรำคาญแล้วอ่ะพี่ไบต์
ดีนะที่น้องบีไม่เป็นอะไรเอามาก ถึงมันจะบ้าซูจูมากมายก็เถอะ sad smile

สมัยบีฟังเพลงเจป็อป เจร็อคนี่โดนกัดกีนออกจากสังคมเลยมั้ง ฮ่าๆๆ
เค้าบอกเป็นของแปลก เค้ามองว่าบีดัดจริตฟังเพลงนอกล่ะพี่ ฮ่าๆๆ
สมัยนั้นมีแค่ Idol มั้งที่บีอ่าน
เจสปายนี่เพิ่งตามมาทีหลัง
นึกถึงตอนนั้นแล้วจะเข้าใจเลยอ่ะว่าความลำบากเป็นยังไง
เนตก็ยังไม่ดีเหมือนสมัยนี้ มีเล่นนี่ก็ถึงว่าไฮโซ กร๊ากกก

มาดูเด็กสมัยนี้แล้วมันน่าห่วงจริง ๆ นะ
ดาบสองคอมจริง ๆ เล้ยยย sad smile sad smile sad smile

#1 By lll:::l3`e`ej@iา9:::lll on 2008-02-22 18:32

กำลังคิดจะเอาเพลงโด้น โดน (Don't don) มาทำเป็นริงโทน หนวกหูใช้ได้ วางโทสับไว้ตรงไหนก็ได้ยิน 555

ส่วนเรื่องที่ไบท์พูด โอย ไม่อยากจะยอมรับคำว่า "วัยรุ่นสมัยนี้" เท่าไหร่นะ เพราะจริงๆแล้วเราก็ยังวัยรุ่นกันอยู่ (ใช่ไหมๆๆ) พูดเรื่อง J-Pop สมัยม.ต้นแล้วภาพแห่งความหลังย้อนมาเลย คือไม่ได้บ้าอ่ะนะ แต่เพื่อนอ่ะบ้า แล้วก็ต้องขวนขวายในการบ้ามากๆ

พี่จะเล่าเรื่องเมื่อ 10 ปีที่แล้วให้อ่านนะ
ตัวอย่างเช่นไปซื้อซีดีที่สยาม ซึ่งก็แพงมาก ประมาณ 500-1000 บาท เพราะต้องสั่งจากญี่ปุ่น หนังสือเกี่ยวกับศิลปินก็ไม่มีตามแผงหลายเล่มเหมือนตอนนี้ (นิตยสาร J-Spy ยังไม่ถือกำเนิดเลยมั้งตอนนั้นน่ะ) ต้องสั่งผ่านร้านหนังสืออินเตอร์ทั้งหลาย ซึ่งพี่ต้องไปเป็นเพื่อนมันตลอดเลย
sad smile sad smile

ไม่รู้คิดไปเองรึเปล่าว่า ยุคบ้านักร้องต่างชาติและ Information overload น่าจะเริ่มตอนพี่อยู่ปี 1 ก็ประมาณช่วง F4 ดังในเมืองไทยนั่นแหละ ถือเป็นยุคเปลี่ยนผ่าน (ล่ะมั้งembarrassed) นึกย้อนไปก็นะ...เราก็เคยมีช่วงเวลาอย่างนั้นเหมือนกันconfused smile 555

ตัวอย่างที่เห็นได้เลยคือตัวพี่เอง กับน้องสาว อายุห่างกันแค่ 5 ปีเท่านั้น แต่เหมือนบุคคลอยู่กันคนละทศวรรษ เพราะน้องพี่เป็นเหมือนที่ไบท์พูดเกือบหมดทุกข้อเลยcry

และสุดท้าย...การเป็นพ่อคนแม่คนในยุคสมัยนี้...ไม่ง่ายเลยsad smile ต้องทำงานหนักกว่าคนยุคก่อนๆเยอะมากๆ น่าเห็นใจเหมือนกันนะsad smile