Life is underconstruction.

วันนี้ตื่นแต่เช้า เพราะมีสอบ Recreation ตอน 7 โมง
อันเนื่องมาจากเป็นตัวช่วย เลยสอบแบบสนุกสนาน ทำข้อสอบเสร็จภายในครึ่งชั่วโมง
ก็เลยไปกินข้าวที่เพชรช็อปกับส้ม
ดูนาฬิกาแล้วว่าเพิ่งจะ 7.25 ก็เลยใส่บาตรดีกว่า
เพราะพระที่นี่จะมาสองรอบ รอบแรก 7.00 อีกรอบประมาณ 7.30
ก็ซื้อกับข้าวเตรียมใส่บาตร
เหลือบไปเห็นร้านข้างๆขายดอกกุหลาบ ก็เลยนึกได้ว่าวันนี้วันวาเลนไทน์ (ปกติวันนี้ไม่เคยอยู่ในสารบบ...หุหุ)
ช่วงระหว่างที่รอพระ..ก็นั่งกินข้าวไปด้วย..
กินข้าวเสร็จก็แล้ว นั่งเม้าท์ก็แล้ว ดูนาฬิกาอีกทีอ้าว แปดโมง..
แอบหวั่นใจ...หรือว่าวันนี้พระจะไม่มาหนอ
สักพัก... อีกฝั่งของเพชรช็อป ผู้คนหลั่งไหลไปหน้าโรงอาหาร..
แบบว่าเยอะ...ถึงเยอะมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
สักพักก็เห็นพระยืนอยู่ กว่าจะเห็นก็นานโข เพราะคนบังมิดเลยทีเดียว
ตั้งแต่ใส่บาตรที่มหาลัยมาเนี่ยนะ วันนี้เป็นวันที่คนเยอะที่สุดเท่าที่เคยเห็นมา
ทีแรกว่าจะเดินไปใส่ฝั่งนู่น ส้มบอกรอเหอะ ให้พระมาฝั่งนี้แล้วค่อยไป
โอเค... เพราะคนเยอะมากไม่อยากฝ่าฟัน = =''
พอพระเดินมาฝั่งที่เราอยู่.. เราก็เดินออกไป
ส้มมันยังพูดเล่นๆอยู่เลยว่า "เออ เอาดอกกุหลาบวาเลนไทน์ใส่บาตรเล๊ยย"
พอเอาเข้าจริงๆมีคนซื้อดอกกุหลาบจากร้านที่เราเห็นใส่บาตรให้พระจริงๆด้วย
แล้วรถเข็นที่ใส่ของก็ล้นหลามไปด้วยข้าวปลาอาหาร ดอกไม้ แน่นอนว่าในนั้นมีดอกกุหลาบอยู่ก่อนแล้ว
ป๊าดดดดด.... พี่ไทย
ก็ยืนรอคนอื่นใส่บาตรไป คนยังเยอะอยู่เลย = =''
เพื่อนบอก "ตลกเนอะ วันพระไม่มาใส่บาตร ดันมาใส่บาตรวันวาเลนไทน์"...
ก็จริงของมันอะ เราไม่รู้หรอกนะว่าคนที่มาใส่ตั้งใจมาใส่วันนี้หรือแค่วันนี้มันบังเอิญคนเยอะไปเอง
แต่ความคิดส่วนตัว... เราว่าที่คนมาใส่เยอะเพราะัวันนี้เป็นวันวาเลนไทน์จริงๆแหละ
ใส่บาตรวันนี้แล้วบุญกุศลจะ่ท่วมท้นทำให้สมหวังในความรักหรือไงหว่า เหอๆ ^^''
ยังไงก็แล้วแต่...
ไม่ว่าเจตนาโดยแท้จริงของการใส่บาตรในวันแห่งความรักจะเป็นยังไง
การทำบุญใส่บาตรก็เท่ากับการเสียสละและเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่เนอะ
อย่างน้อยๆก็ได้มอบสิ่งดีๆให้ผู้อื่นแล้วก็ได้ความสงบใจให้ตัวเอง แค่นี้ก็โอเคแล้วแหละ

ว่าแต่วันนี้พระให้พรคุ้มเลย อิอิ