Life is underconstruction.

กลับมาบ้านแล้ว
หลังจากตรากตรำทำงานมากมายก่ายกอง
พอกันทีเว้ย!
เมื่อวานโต๋เต๋กับตาลสองคนที่มหาลัย
วันนี้กลับบ้านโบกมือบ๊ายบาย ปล่อยให้ไอ่ตาลเคลียร์งานต่อไป หุหุ
แบกของกลับมาพอประมาณ เสื้อผ้าไม่ค่อยมี เพราะปกติมีใส่อยู่ไม่กี่ตัวอยู่แล้ว
แต่ขนเอาหนังสือที่ไม่ได้ใช้กลับมาตรึม คาดว่าเกือบสามสิบเล่ม
ยกออกจากโต๊ะแล้วโล่งเอี้ยๆ ประทับใจเลยทีเดียว
ถึงบ้านก็หลับๆๆๆ ตื่นมาก็เดินสาย
ไปบ้านเพื่อนสุดรักเอาซาลาเปาแม่ศรีไปฝากมัน 
แล้วก็ไปนั่งเม้าท์ประมาณชั่วโมงก็กลับ
เพื่อนให้ของขวัญวันเกิดกะของฝากมาด้วย(วันเกิดซึ่งเลยมาหลายเดือนแล้ว = ='')
เป็น collection Jack ใน Nightmare หอบหิ้วมาจากเมกา ขี้เกียจถ่ายรูปอะ เอาไว้มาโพสวันหลัง
บอกได้คำเดียวว่า กรูชอบ~ มีปากกา ไพ่ และที่ห้อยมือถือ
เพื่อนบอกว่ามันซื้อเสื้อกันหนาวJackมาด้วย
เสือกลืมไว้ที่แอร์พอร์ตที่นู่น.. เป๋อจริงเพื่อนกู ตัวตั้งห้าสิบเหรียญ
เราอดเห็นส่วนมันอดใส่และเสียตังค์ฟรี ตึง!

ช่วงนี้อัพไรไร้สาระวุ้ย (ปกติทำอย่างกับมีสาระมากงั้นแหละ)
เออ... หมดไปอีกเทอมเนอะ เหลืออีกเทอมก็จะจบและ
เทอมหน้าเหลือแต่วิชาเอกอีกห้าตัว
เบาสักทีหลังจากเรียนมันทีเก้าตัวสิบตัว
ก็เลยกะว่าเทอมหน้าจะไปลงโฟโต้ของอ.วินัย อยากรู้มุม วิธีการถ่ายรูปอ่านะ
เผื่อจะถ่ายรูปดีขึ้นมาบ้าง
แต่ก่อนอื่นต้องหากล้องก่อนไม่มีเป็นของตัวเอง ยากจน
แล้วก็กะจะลงตัวช่วยให้มันกระฉูดดากไปเลยทีเดียว หมั่นไส้
เทอมนี้แม่งเกรดเน่าชัว... พูดแล้วก็เซ็ง

เออตอนเคลียร์งานเพื่อนๆมีพระคุณอย่างสูงอ่านะ
ตอนทำปริ้นติ้งมันก็ช่วยดูช่วยตัดช่วยแปะ
ตอนเตรียมงานพรีเซ็นต์เพื่อนๆก็ทำไปโดยไม่บ่น
(จริงๆอาจแอบบ่นในใจ แต่ไม่บ่นนอกใจให้เราได้ยินก็เป็นบุญและ)
เพราะว่าเราแทบไม่ค่อยมีประโยชน์เลยอะ ไม่มีสมาธิ
สมองเราเบลอมากมาย นอนไม่พอ งานไม่เสร็จ สอบก็ทำไม่ทัน จิตตกชิบหาย
ตอนคอมโพส มันก็ให้กำลังใจ  กูละประทับใจ
ทำให้กูแค่นี้กูก็ดีใจไม่รู้จะดีใจยังไงแล้ว ขอบใจจริงจัง
บอกมันไว้ว่าได้เอปริ้นติ้งนะ เอาข้าวหลามไปคนละกระบอกเลย เดี๋ยวเปิดเทอมหิ้วไปให้
พูดยังกะง่าย งานอย่างห่วย สอบก็เบลอๆ ตัวนิตยสารทำสองวันครึ่งอะ ส่งเลย... เปรี้ยวปะละ
ปกติใครก็ทำก็เตรียมไว้ล่วงหน้า อิไบต์รอสอบเสร็จอะค่อยทำ แต่ก็ทันส่งนะ คุณภาพอาจจะอุบาทว์ไปนิ๊ดส์
ผ่านเทอมนี้มาแบบงงๆ เรื่องเกรดไม่ต้องพูด หวังไม่สูงอะ เอาผ่านซีอัพก็เอาและ เทอมนี้ไม่ไหวจริงๆ

เหลืออีกเทอม...
แล้วชีวิตหลังจากนั้นจะเป็นยังไงก็ไม่รู้มองไม่เห็นภาพเลย
ก็แค่ตอนนี้เค้าถามว่าจะทำอะไรต่อไปยังตอบไม่ได้เลย..
ยังงงๆกับตัวเอง ตกลงชอบอะไรยังหาคำตอบชัดเจนไม่ได้สักที
เอาวะ สักวันแม่งก็ต้องเจอแหละ สู้!

edit @ 11 Oct 2007 01:01:55 by byto