เมื่อเจอจักรยาน
posted on 26 Jun 2007 09:47 by byto in LiveandLife
สุดสัปดาห์ที่ผ่านมากลับบางแสน..
ไปนอนกลิ้งเกลือกอยู่บ้านได้วันครึ่งก็กลับมอ
ขณะที่นั่งรถตู้เข้ามอนั้น เฟื่องโทรมาหา..
"ไบต์อยู่ไหนอะ"
"บนรถตู้อีกครึ่งชั่วโมงถึงมออะ"
"ไบต์ เฟื่องว่าเฟื่องเจอจักรยานไบต์อะ"
"เฮ้ยยยยยย....จริงดิ๊" เสียงสูงเลยที
"มันไม่ได้ล็อคด้วย"
"เจอที่ไหนอะ"
"ห้าสิบปีอะไบต์ จักรยานไบต์....บลาบลาบลา(รูปร่างหน้าจักรยาน) ใช่มั้ย?"
"ใช่ๆเฟื่อง ที่เบาะมีรอยสีกะรอยขาด"
"งั้นเดี๋ยวเฟื่องเอากลับให้"
"เออๆๆ เดี๋ยวถึงมอว่ากันอีกที"
วางโทรศัพท์ไปได้สักห้านาที มือถือดังอีก คราวนี้เฟิร์ส
"เฮ้ย กูว่ายังไงก็จักรยานมึง กูว่ากูจำได้"
"เออๆๆ"
"แม่งทุเรศมาก ไม่ได้ล็อก แถมหน้าตะกร้าจักรยานมีชีท บรรณด้วย!!"
"แมร่งงงงงงงงง...." เสียงเจ็บแค้นขนาด คนนั่งเบาะหน้าหันมามองเลยทีเดียว
"เออ เดี๋ยวเอากลับหอให้ๆ"
หลังจากแพล่มกันอีกเล็กน้อยก็วางกันไป..
ถึงหอก็เห็นจักรยานเราล็อกอยู่จักรยานเฟื่อง ย้ำว่าจักรยานเราจริงๆ...
เลยไปหยิบชีทบรรณที่หน้าตะกร้ามาดู มันชีทเรื่องเมต้าดาต้าอะ คือน่าจะใช่วิชาของครูรุ้ง...
คนเอาไปก็ไม่น่าจะพ้นอักษรที่เรียนบรรณปีสามปีสี่... ห่าเหว แอบโมโห..
ที่น่าเจ็บใจกว่าคือเมื่อจันทร์ที่แล้วเราเพิ่งไปซื้อจักรยานมาอะ เป็นจักรยานญี่ปุ่น...
มันทำให้เราเสียเงิน... เชี้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย (ขอไม่สุภาพ)
โทรบอกแม่ แม่ถามว่าทำไมไม่แอบรอดูหน้าคนเอาไป....
เออ ถ้าเจอเองก็คงแอบสุ่มรออ่านะ จะแพล่มให้เสียชาติเกิดเลย.. มีการศึกษาซะเปล่า ดันมาขโมยของชาวบ้านเนี่ย
จักรยานฉันล็อคจอดไว้หน้าหอดีๆ เจือกมาสะเดาะไป.. นี่เผลอๆก็คนอยู่หอเดียวกันนี่แหละเอาไป
ก็ถือว่าโชคดีล่ะกันที่ได้คืน... เพื่อนข้าพเจ้าก็เลยได้เอาจักรยานเราไปใช้ เพราะจักรยานมันใช้การบ่ได้พอดี
นี่ก็เสียเงินค่าโซ่กับที่ล็อกไปอีก...
เดือนนี้เลยเสียเงินเยอะ... แทบกรอบเลยทีเดียว ยิ่งไม่ค่อยมีกินอยู่ =_=
ไปนอนกลิ้งเกลือกอยู่บ้านได้วันครึ่งก็กลับมอ
ขณะที่นั่งรถตู้เข้ามอนั้น เฟื่องโทรมาหา..
"ไบต์อยู่ไหนอะ"
"บนรถตู้อีกครึ่งชั่วโมงถึงมออะ"
"ไบต์ เฟื่องว่าเฟื่องเจอจักรยานไบต์อะ"
"เฮ้ยยยยยย....จริงดิ๊" เสียงสูงเลยที
"มันไม่ได้ล็อคด้วย"
"เจอที่ไหนอะ"
"ห้าสิบปีอะไบต์ จักรยานไบต์....บลาบลาบลา(รูปร่างหน้าจักรยาน) ใช่มั้ย?"
"ใช่ๆเฟื่อง ที่เบาะมีรอยสีกะรอยขาด"
"งั้นเดี๋ยวเฟื่องเอากลับให้"
"เออๆๆ เดี๋ยวถึงมอว่ากันอีกที"
วางโทรศัพท์ไปได้สักห้านาที มือถือดังอีก คราวนี้เฟิร์ส
"เฮ้ย กูว่ายังไงก็จักรยานมึง กูว่ากูจำได้"
"เออๆๆ"
"แม่งทุเรศมาก ไม่ได้ล็อก แถมหน้าตะกร้าจักรยานมีชีท บรรณด้วย!!"
"แมร่งงงงงงงงง...." เสียงเจ็บแค้นขนาด คนนั่งเบาะหน้าหันมามองเลยทีเดียว
"เออ เดี๋ยวเอากลับหอให้ๆ"
หลังจากแพล่มกันอีกเล็กน้อยก็วางกันไป..
ถึงหอก็เห็นจักรยานเราล็อกอยู่จักรยานเฟื่อง ย้ำว่าจักรยานเราจริงๆ...
เลยไปหยิบชีทบรรณที่หน้าตะกร้ามาดู มันชีทเรื่องเมต้าดาต้าอะ คือน่าจะใช่วิชาของครูรุ้ง...
คนเอาไปก็ไม่น่าจะพ้นอักษรที่เรียนบรรณปีสามปีสี่... ห่าเหว แอบโมโห..
ที่น่าเจ็บใจกว่าคือเมื่อจันทร์ที่แล้วเราเพิ่งไปซื้อจักรยานมาอะ เป็นจักรยานญี่ปุ่น...
มันทำให้เราเสียเงิน... เชี้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย (ขอไม่สุภาพ)
โทรบอกแม่ แม่ถามว่าทำไมไม่แอบรอดูหน้าคนเอาไป....
เออ ถ้าเจอเองก็คงแอบสุ่มรออ่านะ จะแพล่มให้เสียชาติเกิดเลย.. มีการศึกษาซะเปล่า ดันมาขโมยของชาวบ้านเนี่ย
จักรยานฉันล็อคจอดไว้หน้าหอดีๆ เจือกมาสะเดาะไป.. นี่เผลอๆก็คนอยู่หอเดียวกันนี่แหละเอาไป
ก็ถือว่าโชคดีล่ะกันที่ได้คืน... เพื่อนข้าพเจ้าก็เลยได้เอาจักรยานเราไปใช้ เพราะจักรยานมันใช้การบ่ได้พอดี
นี่ก็เสียเงินค่าโซ่กับที่ล็อกไปอีก...
เดือนนี้เลยเสียเงินเยอะ... แทบกรอบเลยทีเดียว ยิ่งไม่ค่อยมีกินอยู่ =_=
Tags: bike, silpakorn4 Comments
เราก็ได้มีน้ำใจให้เพื่อนยืมจักรยานด้วยไงล่ะ

ดีแล้วที่ได้คืน ว่างๆถ่ายรูปจักรยานคันที่ได้คืนมาให้ดูบ้างสิจ๊ะ อยากเห็นอ่ะ
เออ..ถามหน่อย ตอนนี้ที่คณะเราบังคับแต่งชุดนศ.ไปเรียนรึยังหนอ
ปล.รักษาสุขภาพด้วย ที่ทับแก้วฝนตกแล้วใช่ไหม
#1 By บรรณารักษ์เลือดใหม่ on 2007-06-26 13:45